Drogie Rodziny Domowego Kościoła,
Z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego pragnę z serca złożyć Wam najserdeczniejsze życzenia – aby Chrystus Zmartwychwstały był żywo obecny w Waszych domach, w Waszych małżeństwach i rodzinach.
Niech Jego zwycięstwo nad śmiercią i grzechem umacnia Waszą wiarę w chwilach trudnych, przynosi pokój tam, gdzie pojawia się niepokój, i rozpala na nowo nadzieję tam, gdzie może ona słabnie. Niech światło poranka wielkanocnego rozjaśnia codzienność, pomagając dostrzegać obecność Boga w zwykłych, prostych momentach życia rodzinnego.
Życzę Wam, aby Wasze domy były prawdziwymi „Kościołami Domowymi” – miejscem modlitwy, przebaczenia, wzajemnej troski i miłości, która czerpie siłę z Eucharystii. Niech Chrystus, który żyje, prowadzi Was w jedności i umacnia w powołaniu do świętości w małżeństwie i rodzinie.
Niech radość Zmartwychwstania napełnia Wasze serca i towarzyszy Wam przez każdy dzień.
Z modlitwą i pasterskim błogosławieństwem,
ks. Mateusz Sobierajski CSMA
Droga Wspólnoto Domowego Kościoła,
35 LAT DK W KANADZIE
W niedzielę 21 września 2025, wspólnota Domowego Kościoła obchodziła Jubileusz 35 - lecia istnienia w Kanadzie.
Ta radosna okazja, przeżywana w pięknym michalickim zakątku i przy sprzyjającej pogodzie, zaowocowała spotkaniem wielu rodzin. Cieszyliśmy się, że mogliśmy świętować razem z małżeństwami i osobami, które tworzyły pierwsze kręgi DK w Kanadzie.
Jubileusz rozpoczęliśmy wspólną Eucharystią i dziękczynieniem Dobremu Bogu za wspólnotę Domowego Kościoła w Kanadzie, dzięki której przez lata rodziny DK mogły umacniać się w wierze, dzielić życiem i Ewangelią, wspólnie się modlić i przeżywać rekolekcje, pielgrzymować jak i uczyć się innych brzemiona nosić.
Eucharystia ta była jednocześnie zakończeniem rekolekcji animatorów rodzin (ORAR II), a właściwie, była ich rozesłaniem.
W czasie homilii Ks. Mateusz Sobierajski przypomniał myśl ks. Franciszka Blachnickiego, że wiara to nie hasło, ale droga, na której Światło staje się życiem. Tajemnicą zaś minionych 35 lat jest Pan Jezus, który szedł i pozostawał z nami, rozpalał serca i wyjaśniał Pisma.
Następnie miały miejsce: Agapa – prawdziwa uczta, wspólne zdjęcia, zabawy dzieci, opowieść Zenka o powstaniu i rozwoju DK oraz niesamowity tort Beaty.
Świętowanie zakończyliśmy modlitwą za nowe w ruchu małżeństwa i odśpiewaniem Maryjnego hymnu wdzięczności – Magnificat.
Po sprawnym sprzątaniu (zdążyliśmy przed deszczem) ruszyliśmy do domów, aby – jak powiedział ks. Moderator – wypełniać zadanie Domowego Kościoła poprzez przenoszenie Ewangelii z kościelnej nawy do kuchni, salonu, samochodu, w drodze do szkoły czy do pracy.
Bogu niech będą dzięki, bo– jak ufamy – czuwał nad wszystkim: nad przygotowaniem do tej uroczystości, nad słoneczną pogodą a także nad szczęśliwą podróżą rodzin.