Domowy Kościół w Kanadzie

 

Świadectwo z Rekolekcji
Ewa i Grzegorz – Wrzesień 2025


List kręgu Centralnego z Polski zachęca nas abyśmy żyli pasją wiary. Zastanawiając się nad tym listem stwierdziliśmy że nie łatwo dzisiaj jest tak żyć. Przygniatają nas różne problemy; wojny na świecie, niepokoje polityczne,problemy rodzinne, zdrowotne czy zawodowe. Jak tu żyć i służyć z pasją? Ksiądz Franciszek blachnicki wiedział jak zaradzić by monotonia życia i troski nie zdołały przygnieść tych którzy pragną podążać za Chrystusem. Organizował on rekolekcje,aby przyjeżdżający na nie zaczerpnęli świeżej wody ze źródła miłości Chrystusa, aby odkryli na nowo swoje powołanie,aby wzmocnili się w  wierze i poznali siłę wspólnoty.   Minęło już parę lat od naszych ostatnich rekolekcji, i rzeczywiście pomimo comiesięcznych spotkań i formacji nasz zapał do nieustannego wzrastania bardzo osłab. Postanowiliśmy pojechać na ORAR II pomimo tego że nie będziemy w tym roku animatorami ponieważ czuliśmy że potrzebujemy zaczerpnąć z Bożego źródła, aby zapragnąć z większym entuzjazmem kroczyć tą drogą na której postawił nas Chrystus. I tym razem nie zawiedliśmy się. Chrystus jeszcze raz przypomniał nam że to nie my go wybraliśmy ale to On nas wybrał. Zostaliśmy wybrani aby służyć naszym bliskim w naszej wspólnocie i wszystkim których spotykamy na naszej drodze. Warto było przyjechać na te rekolekcje aby jeszcze głębiej zrozumieć sens naszych zobowiązań, aby przeżyć dobry Namiot Spotkania, adoracje i dialog malzenski.

Zrozumielismy,że jeśli wdzięcznym sercem przyjmujemy wszystkie Boże dary i każdego dnia dziękujemy za nie, to zaczynamy dostrzegać Bożą miłość i odkrywamy prawdziwy obraz Boga. Wdzięczność rodzi radość i miłość a tylko dzięki nim możemy żyć pasją wiary.
Serdecznie dziękujemy wszystkim organizatorom tych rekolekcji szczególnie Asi i Piotrowi, którzy je poprowadzili a także księdzu moderatorowi za piękne konferencje. Dziękujemy diakoni kuchennej która dogadzała nam wspaniałymi potrawami oraz diakonii dziecięcej dzięki której nasz 13- latek nie mógł narzekać na nudę.
 
Jesteśmy wdzięczni Panu Bogu za ten czas przeżyty na rekolekcjach i za wszystkich ludzi których mogliśmy tam spotkać bo dzięki ich świadectwom umocniła się nasza wiara. 
 
Bogu niech będą dzięki.
 
Ewa & Grzegorz